ah echt klote ff allemaal! ik heb al lange tijd heel vaak ruzie thuis, eerst vooral met mijn vader, maar als mijn vader er niet is, ook met mijn moeder.
het is gewoon dat ik graag met mensen praat, ik denk dat als 2 mensen verschillende meningen hebben, ze moeten praten en luisteren en reageren op elkaars argumenten zodat ze uiteindelijk samenkomen.
maar hier luistert er niemand naar me, of naar elkaar. er is alleen maar ruzie, word er echt zo moe van!
moet ik gewoon mijn mond houden zoals mijn moeder zegt? en wachten totdat ik eindelijk hiero weg kan?
echt ik schreeuw niet etc etc, ik zeg telkens rustig dat ik er even over wil praten en ik probeer zo redelijk mogelijk te reageren op wat de ander zegt.. ik doe mijn best maar het enige wat ik te horen krijg is dat ik brutaal ben en dat zij de ouders zijn en ik het kind. dat is de enige reden waarom dit en waarom dat.
oh en nog iets:
mijn ex (zie andere bericht van mij) voelt zich dus steeds kut, en het enige wat hij doet is dus al maanden lang thuis alleen gamen, en drinken.
telkens zeg ik er niks van, of alleen ja sterkte en ik ben er voor je als je wilt praten blabla, maar dit is al maanden zo en ik heb vanavond dus de waarheid gezegt, namelijk dat het vermoeiend is dat hij niet luistert als andere mensen tips geven, en dat het vermoeiend is dat hij wel weet wat hij moet doen om zich beter te voelen, maar het simpelweg niet doet. dat zijn vrienden er voor hem willen zijn maar hij gewoon eerder weggaat op hun feesten om thuis alleen zielig te zijn. dat ik probeer te helpen door keer de waarheid te zeggen om te hopen dat hij zo een keer wel luistert.
had ik dit niet mogen doen..? hij is nu offline, denk dat ie me heeft geblokt of dat ie nu zich heeft afgemeld en is gaan zuipen.
Ik begrijp helemaal wat je bedoelt, mijn ouders kunnen ook zo lekker agerresief reageren op iets waar ze helemaal niet boos over hoefen te worden, elke dag worden ze wel boos. Maar ik heb ooit gewoon een keer een brief geschreven, en daarin mijn mening en wat ik wil in gezet en hoe ik erover denk. En ben toen naar vriendin gegaan, nu begrijpen ze mijn gedeelte meer en zijner een stuk minder ruzie's:)
----------------------------------------------------------------------------------------
People change, thing's go wrong, shit happends, but life goes on!
ja soms wil ik ook wel een brief schrijven met mijn mening, want als ik het probeer te zeggen in een gesprek flippen ze dat ik brutaal doe.
maar eigk durf ik dat niet. ik wacht wel totdat ik het huis uit kan...
heel erg bedankt voor reactie!
xx
Schrijf een brief zonder verwijten en leg het allemaal rustig uit, zo kunnen ze je niet onderbreken en begrijpen ze je misschien. Je kunt het altijd proberen.
Je ex is trouwens verder niet jouw probleem. Hou je er dus ook niet mee bezig, je hebt zelf wel andere dingen aan je hoofd, dacht ik zo.
ja over mijn ex, die situatie verandert elke dag weer, het gaat zo snel, als ik dat probeer bij te houden....
maar dat zit wel goed:)
en ik denk dat ik het met mijn ouders maar laat rusten, we gaan bijna op vakantie, daarna zie ik wel of het nog steeds zo is..
hee iedereen
ah echt klote ff allemaal! ik heb al lange tijd heel vaak ruzie thuis, eerst vooral met mijn vader, maar als mijn vader er niet is, ook met mijn moeder.
het is gewoon dat ik graag met mensen praat, ik denk dat als 2 mensen verschillende meningen hebben, ze moeten praten en luisteren en reageren op elkaars argumenten zodat ze uiteindelijk samenkomen.
maar hier luistert er niemand naar me, of naar elkaar. er is alleen maar ruzie, word er echt zo moe van!
moet ik gewoon mijn mond houden zoals mijn moeder zegt? en wachten totdat ik eindelijk hiero weg kan?
echt ik schreeuw niet etc etc, ik zeg telkens rustig dat ik er even over wil praten en ik probeer zo redelijk mogelijk te reageren op wat de ander zegt.. ik doe mijn best maar het enige wat ik te horen krijg is dat ik brutaal ben en dat zij de ouders zijn en ik het kind. dat is de enige reden waarom dit en waarom dat.
oh en nog iets:
mijn ex (zie andere bericht van mij) voelt zich dus steeds kut, en het enige wat hij doet is dus al maanden lang thuis alleen gamen, en drinken.
telkens zeg ik er niks van, of alleen ja sterkte en ik ben er voor je als je wilt praten blabla, maar dit is al maanden zo en ik heb vanavond dus de waarheid gezegt, namelijk dat het vermoeiend is dat hij niet luistert als andere mensen tips geven, en dat het vermoeiend is dat hij wel weet wat hij moet doen om zich beter te voelen, maar het simpelweg niet doet. dat zijn vrienden er voor hem willen zijn maar hij gewoon eerder weggaat op hun feesten om thuis alleen zielig te zijn. dat ik probeer te helpen door keer de waarheid te zeggen om te hopen dat hij zo een keer wel luistert.
had ik dit niet mogen doen..? hij is nu offline, denk dat ie me heeft geblokt of dat ie nu zich heeft afgemeld en is gaan zuipen.
x
x
Ik begrijp helemaal wat je bedoelt, mijn ouders kunnen ook zo lekker agerresief reageren op iets waar ze helemaal niet boos over hoefen te worden, elke dag worden ze wel boos. Maar ik heb ooit gewoon een keer een brief geschreven, en daarin mijn mening en wat ik wil in gezet en hoe ik erover denk. En ben toen naar vriendin gegaan, nu begrijpen ze mijn gedeelte meer en zijner een stuk minder ruzie's:)
----------------------------------------------------------------------------------------
People change, thing's go wrong, shit happends, but life goes on!
ja soms wil ik ook wel een brief schrijven met mijn mening, want als ik het probeer te zeggen in een gesprek flippen ze dat ik brutaal doe.
maar eigk durf ik dat niet. ik wacht wel totdat ik het huis uit kan...
heel erg bedankt voor reactie!
xx
ja over mijn ex, die situatie verandert elke dag weer, het gaat zo snel, als ik dat probeer bij te houden....
maar dat zit wel goed:)
en ik denk dat ik het met mijn ouders maar laat rusten, we gaan bijna op vakantie, daarna zie ik wel of het nog steeds zo is..
xxxen heel erg thnx, again!
Plaats je reactie
Je moet ingelogd zijn op te kunnen reageren.